Mój ostatni patronat – „W cieniu Gniewu” Adrianny Filimonowicz – nie tylko cieszy oczy piękną okładką, mapą, ilustracjami i barwionymi brzegami, bowiem jego zawartość to pożywna porcja dobrej literatury fantasy. Zapraszam zatem do przeczytania recenzji patronackiej, z której dowiecie się, dlaczego warto sięgnąć po tę dojrzałą powieść.
Ostatnie dwa sezony letnie dobitnie pokazały nam, że pogoda może zmieniać się bardzo gwałtownie – od dziewiętnastu stopni i deszczu jednego dnia do trzydziestu dwóch i koszmarnego upału kolejnej doby. Tak więc jeśli choć trochę odczuwacie coraz bardziej nieprzewidywalne zmiany aury, „Fikcja klimatyczna w Polsce” wydaje się zbiorem jak najbardziej na czasie. A znajdziecie w nim czternaście opowiadań i jedną mikropowieść, które w większości nie pozostawiają suchej nitki na niefrasobliwej i nieodpowiedzialnej ludzkości, ale dają także iskierkę nadziei.
Dlaczego warto przeczytać mój najnowszy patronat, czyli oryginalne fantasy „W cieniu Gniewu” Adrianny Filimonowicz? Nie tylko dlatego, że ma przepiękną mapę, którą możecie zobaczyć poniżej, ale przede wszystkim ze względu na wielu złożonych, dalekich od ideału bohaterów. I tak się składa, że wyczuwają oni, że z ich światem i najpotężniejszą siłą w nim występującą – Gniewem – coś jest nie tak. Zapraszam zatem do zapoznania się z wojowniczką Majsz, marzycielem Ptaszyną i jeszcze jedną istotną postacią, o której dowiecie się więcej, sięgając po książkę. (A kto doczyta do końca, znajdzie tam szansę na rabat na tę powieść).
ADRIANNA FILIMONOWICZ
„W CIENIU GNIEWU”
Premiera: 12 sierpnia 2026
FRAGMENTY ROZDZIAŁU PIERWSZEGO
„Niebo ze stali” Roberta M. Wegnera to pierwsza pełnoprawna powieść w serii „Opowieści z meekhańskiego pogranicza” kontynuująca opowieść o bohaterach, których poznaliśmy w zbiorach opowiadań „Północ–Południe” i „Wschód–Zachód”. Widać w niej, że autor ma szerszy pomysł na świat Meekhanu, jak i na wyzwania, które stawia przed stworzonymi przez siebie różnorodnymi postaciami.
„Cesarstwo świtu” Jaya Kristoffa to trzeci tom ekscytującej serii dark fantasy „Wampirze cesarstwo”, który zamyka historię o zdominowanej przez krwiopijców krainie bez słońca. Mimo że rozkręca się powoli, to w satysfakcjonujący sposób doprowadza wątki wszystkich postaci do finału. (A tu znajdziecie recenzje poprzednich tomów: „Wampirzego cesarstwa” i „Cesarstwa potępionych”).
Drugi tom opowiadań Roberta M. Wegnera zatytułowany jest „Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Wschód–Zachód” i wprowadza nas głębiej w oryginalne uniwersum fantasy, tym razem przybliżając nam sytuację na wschodniej i zachodniej granicy imperium. Poznajemy tu słynny czaardan generała Genno Laskolnyka, który patroluje obrzeża Meekhanu oraz złodzieja Altsina Awendeha, który próbuje przetrwać w portowym mieście Ponkee-Laa.
„Porté” Katarzyny Rupiewicz to fantasy, które pod płaszczykiem przygody i intryg ma nam do przekazania coś wartościowego. Znajdziecie tu nieoczekiwanie połączone losy wieśniaka i księcia, dworskie intrygi, a przede wszystkim tajemnicze cienie, których cele mogą wywrócić świat do góry nogami. Wisienką na torcie są tu natomiast refleksje nad oczekiwaniami wobec kobiet i ich rolą w społecznej hierarchii. A co jeszcze czeka Was podczas lektury, dowiecie się, czytając niniejszą recenzję.
Do tej pory za najlepszego twórcę krótkich form fantastycznych uznawałam Teda Chianga, ale po przeczytaniu „Opowiadań najlepszych” Harlana Ellisona muszę przyznać, że wyobraźnia i talent literacki tego autora robią nie mniejsze wrażenie. I zdecydowanie będę Was namawiać do przeczytania tej błyskotliwej antologii, w której wiele opowiadań nie straciło nic a nic na aktualności.
Sięgając po książki Wydawnictwa IX, prawie zawsze mam pewność, że znajdę w nich coś wartościowego i zachęcającego do refleksji, a do tego oryginalnego. Zawierająca dwanaście utworów antologia „Insekcje” idealnie wpisuje się w ten trend, dostarczając najwyższej próby fantastyki z mocnym akcentem przejmującej do szpiku kości grozy.
Też byliście zaskoczeni, że seria „Kroczący wśród cieni” Jarosława Kukiełki wbrew utartym w fantasy schematom nie jest trylogią? A jeśli chcecie wiedzieć, co wydarzyło się w trzecim, wcale nie ostatnim tomie tego cyklu dark fantasy, zatytułowanym „Tatuaże i krew”, zapraszam do przeczytania mojej najnowszej recenzji. (O tomie pierwszym i drugim pisałam tu: „Nigdy mnie nie odnajdziesz”, „I przekroczył granicę”).
Elegancko wydane „Diabły” Joe Abercrombiego z pewnością przyciągają wzrok, jednak czy to pełne akcji fantasy ma równie atrakcyjną zawartość? Tego dowiecie się z niniejszej recenzji.
Siedem lat oczekiwania na kolejny tom „Opowieści z meekhańskiego pogranicza” zdecydowanie zaostrzyło czytelnicze apetyty i być może jest to jeden z powodów, dla których po lekturze „Duszy pokrytej bliznami” Roberta M. Wegnera można poczuć pewien niedosyt. Mając w pamięci znakomicie napisany piąty tom, „Każde martwe marzenie”, rewelacyjnie prowadzący cztery główne nici fabularne i ujawniający zaskakujące prawdy o świecie – jego historii, bogach i magii, spodziewałam się podobnego poziomu konfliktu i zdecydowanych działań dobrze poinformowanych bohaterów. Owszem, występuje tu jeden umiejętnie sportretowany czarny charakter i bogini z interesującą przeszłością, ale są też elementy, które w mojej ocenie nie za dobrze się bronią.
Aż trudno uwierzyć, że „Siódme życzenie” to już ostatni tom cyklu Marcina Mortki o drużynie do zadań specjalnych. Ale cóż, wszystko, co dobre, musi się kiedyś skończyć...
Grudzień nie zawsze jest interesujący wydawniczo, w tym roku jest jednak z czego wybierać. Serdecznie zapraszam Was więc na przegląd najciekawszych zapowiedzi fantasy i science fiction z nutką grozy na ten miesiąc. Ja najbardziej czekam na szóstą część serii Opowieści z meekhańskiego pogranicza, z chęcią sięgnę także po Ondynę i Bal u Yanny. Napiszcie koniecznie, co z poniższej listy sprawia, że Wasze czytelnicze serca biją szybciej!
Z jednej strony nie mogłam się doczekać zakończenia trylogii „Agla” Radka Raka, a z drugiej żal mi było żegnać się z magicznym światem Sofji i jej niezwykłych towarzyszy. Jeżeli też jesteście ciekawi, w jakim stylu „Agla. Abraxas” zamyka rozbudowane w poprzednich tomach wątki, zapraszam do przeczytania niniejszej recenzji. (A o pierwszej i drugiej części pisałam tu: „Agla. Alef” i „Agla. Aurora”).
Antologia „Głęboko pogrzebany i inne opowiadania” Naomi Novik składa się z aż 13 różnorodnych i pomysłowych utworów, głównie fantasy i science fiction, które przeniosą Was do barwnych światów „Temeraire”, „Scholomance” czy też uniwersum „Mocy srebra”.
Bogata wyobraźnia Romualda Pawlaka tworzy nie tylko znane nam z serii „Dom Krastów” interesujące światy fantastycznonaukowe, ale także miniuniwersa fantasy, które znajdziemy w tomie opowiadań „Smoczy ogień”.
Lektura „Czytelniku, nienawidzę Cię!” sprawiła mi sporo czytelniczej frajdy, więc z chęcią sięgnęłam po kolejny zbiór opowiadań Henry'ego Kuttnera, który został wydany w serii „Wehikuł czasu”. Tym razem zawiera on nie tylko utwory fantastycznonaukowe, ale także opowiadania z elementami fantasy oraz horroru.
Pierwszy tom „Kroczącego wśród cieni” tak bardzo przypadł mi do gustu, że uhonorowałam go tytułem najlepszego debiutu 2024 toku. I czekając na kontynuację tego przygodowego dark fantasy, zastanawiałam się, czy będzie ona równie dobra. Z niniejszej recenzji dowiecie się, jak moim zdaniem udało się autorowi poprowadzić tę historię.
„Rozdroże kruków” Andrzeja Sapkowskiego to przyjemna niespodzianka dla fanów wiedźmina. Co w niej znajdziecie i czy warto ją przeczytać? Tego dowiecie się z mojej krótkiej, acz treściwej recenzji. (Prawdę mówiąc, próbowałam napisać minirecenzję, ale tekst na ponad 300 słów nijak się do tej kategorii nie kwalifikuje).
.png)
