Aż trudno uwierzyć, że „Siódme życzenie” to już ostatni tom cyklu Marcina Mortki o drużynie do zadań specjalnych. Ale cóż, wszystko, co dobre, musi się kiedyś skończyć...
Od najmłodszych lat jestem właścicielką głodnej wyobraźni – którą nakarmić mogły tylko Opowieści z Narnii, a potem Diuna, Ziemiomorze, czy Malazańska Księga Poległych. Nic więc dziwnego, że zostałam absolwentką polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, a pracę magisterską poświęciłam czytelniczej definicji fantasy. Na moim blogu znajdziecie recenzje książek fantasy i science fiction, powieści historycznych, a od czasu do czasu także dobrego kryminału. Smacznego czytania!
Aż trudno uwierzyć, że „Siódme życzenie” to już ostatni tom cyklu Marcina Mortki o drużynie do zadań specjalnych. Ale cóż, wszystko, co dobre, musi się kiedyś skończyć...
Po przeczytaniu brawurowego, niezwykle udanego debiutu Karo M. Nowak w postaci „Na wieki wieków korpo”, byłam bardzo ciekawa, jak dalej potoczy się historia postaci uwikłanych w ludzkie i anielskie korporacje. Dlatego też „I odpuść nam nasze korpo” była jedną z książek, na które najbardziej czekałam w tym roku. I ani trochę się na niej nie zawiodłam!
Nie da się ukryć, że pisanie o tej książce to czysta przyjemność – podobnie jak i jej czytanie. A mowa oczywiście o moim dwunastym patronacie, czyli rewelacyjnej powieści „Wszystkie drogi prowadzą” Łukasza Kucharczyka. W niniejszej recenzji podam Wam wiele powodów, dla których warto sięgnąć po tę pozycję, ale najważniejszy jest taki, że nie znajdziecie na polskim rynku wydawniczym inteligentniejszej i bardziej wszechstronnej humorystycznej fantastyki. Bowiem nie bez przyczyny nie tylko ja nazywam tego autora polskim Terrym Pratchettem.
Aż trudno uwierzyć, że zgrabne połączenie kryminału z urban fantasy, czyli „Zbrodnia i magia” Katarzyny Wierzbickiej to już mój trzynasty patronat. A długo nie zastanawiałam się nad jego udzieleniem – usiadłam na chwilę, żeby poczuć klimat i przeczytać kilkanaście stron, a po chwili zorientowałam się, że jestem już w połowie tekstu – tak dobrze się go czytało. I już na wstępnie ostrzegam – po lekturze już nigdy nie spojrzycie ze spokojem na aspirujących pisarzy, a raczej będziecie się zastanawiać, do czego są w stanie się posunąć, by zdobyć popularność.
„Słowalkiria” Anny Szumacher zamyka humorystyczną trylogię fantasy o autorce, która została wciągnięta przez własny świat i odkrywa jego rozliczne braki oraz niedogodności.
Uwielbiam fantastykę za to, jak wiele ma twarzy i że ciągle potrafi mnie czymś zaskoczyć. Tym razem stało się tak w przypadku pionierskiego westernu fantasy „Dziwny Zachód”, książki nieco mniej znanego polskiego autora fantastyki Jarosława Dobrowolskiego. Mam jednak nadzieję, że stanie się bardziej popularny i będzie pisał kolejne książki, bo zdecydowanie ma sporo do zaoferowania odbiorcom szukającym klimatycznej przygody i odrobiny refleksji.
Jak wypadła powieść „Z magią jej do twarzy” Katarzyny Wierzbickiej, ostatni tom trylogii urban fantasy „Między światami”? Tak skutecznie trzyma w napięciu i wielokrotnie zaskakuje, że bez zbytniego wahania objęłam ją swoim patronatem.
„Bill, bohater galaktyki” Harry'ego Harrisona to kolejna interesująca propozycja w fantastycznonaukowym cyklu „Wehikuł czasu” Rebisu, która pokazuje wojnę, rewolucję robotów czy nadprodukcję śmieci w krzywym zwierciadle.
„Słowodzicielka”, poprzednia część recenzowanej tu powieści, urzekła mnie do tego stopnia, że z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji. Byłam przede wszystkim ciekawa, w którą stronę skręci ta nasączona inteligentnym absurdem i autotematyzmem opowieść i już na wstępie mogę powiedzieć, że wyobraźnia autorki mnie nie zawiodła.
Koszyczek dla Doli Marcina Mortki to książka, która przebojem podbiła me czytelnicze serce i stała się mą faworytką w humorystycznej serii fantasy Drużyna do zadań specjalnych. A W niniejszej recenzji pokrótce wyjaśniam, jak do tego doszło.
Skrzynia pełna dusz Marcina Mortki jest już czwartą książką z humorystycznej serii fantasy Nie ma tego Złego. Kociołek i jego kompania po raz kolejny wpadają w spore tarapaty, odkrywając przy tym tajemnice oraz historię Doliny.
Przed wyruszeniem w drogę to zbiór czterech opowiadań Marcina Mortki, w którym dowiadujemy się, jak Kociołek zebrał swoją słynną drużynę, nieraz zbierając przy tym solidny łomot. Nie zabrakło w nim oczywiście zdrowej dawki humoru oraz szczypty napięcia.
Ostatnia antologia przezabawnego Terry'ego Pratchetta zatytułowany O jaskiniowcu, który podróżował w czasie to pozycja, wobec której zapewne nie tylko ja nie mogłabym przejść obojętnie i nie ma przy tym żadnego znaczenia, że jest ona skierowana do nieco młodszego czytelnika. Myślę bowiem, że odbiorca w każdym wieku każdy znajdzie w niej coś dla siebie.
Granty i smoki – ze wszech miar udany debiut Łukasza Kucharczyka – to zbiór sześciu humorystycznych opowiadań fantasy, w których towarzyszymy w rozmaitych wyprawach dwóm (prawie) śmiałkom związanym z Uniwersytetem Wielkobohaterskim imienia Kelta Niezwyciężonego. A dzięki temu, że autor prowadzi tu brawurową grę w nawiązania, antologia może zapewnić niejednemu odbiorcy przednią zabawę intelektualną.
Głodna Puszcza Marcina Mortki to pod każdym względem lepsza kontynuacja humorystycznego fantasy Nie ma tego Złego. Tym razem kłopoty same odnajdują Kociołka i jego niezwykłą drużynę, przez co muszą udać się do ich źródła, czyli tytułowej kniei.
Na rynku pojawiło się właśnie nowe wydawnictwo zajmujące się literaturą fantastyczną, czyli OdeSFa, które ponoć chce publikować książki nie dla każdego. I tak się złożyło, że dzięki uprzejmości Aty Rogowiec z Fantastyka Moim Życiem weszłam w posiadanie egzemplarza pierwszej pozycji tej oficyny, czyli powieści Jakuba Turkiewicza zatytułowanej Chciej mnie zawsze. Bez dalszych wstępów spieszę zatem donieść o moich wrażeniach z lektury – bardziej lub mniej przyjemnych.
Komiksy o Kajku i Kokoszu były jedną z moich ulubionych lektur za czasów młodości, a do dziś honorowe miejsce w mojej biblioteczce zajmuje kolekcja albumów autorstwa Janusza Christy wydanych w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Ucieszył mnie więc fakt, że od 2016 roku seria wróciła na sklepowe półki, tym razem wychodząc spod piór nowych twórców – scenarzysty Macieja Kura i rysowników – Sławomira Kiełbusa i Piotra Bednarczyka. Dziś recenzuję dla Was czwarty album Nowych Przygód mieszkańców Mirmiłowa, zatytułowany Zaćmienie o zmierzchu.
Każdy, kto miał już do czynienia z prozą Marty Kisiel, wie, że jej pomysły i niepowtarzalny styl nie tylko bawią, ale też znakomicie relaksują. Nie inaczej jest w przypadku Efektu pandy, czyli komedii kryminalnej, w której po raz drugi spotykamy bohaterów z Dywanu z wkładką. Rzecz jasna tropią oni kolejnego zbrodzienia, tym razem przebywając w górskim SPA. Tą książką ałtorka* udowadnia, że zdecydowanie jest w najlepszej formie!