Małgorzata Lewandowska to prawdziwa artystyczna dusza – nie tylko pisze niezwykle nastrojowe utwory, ale jest także uzdolnioną ilustratorką. „Dom zagubionych wspomnień” to jej druga powieść, będąca szlachetną przedstawicielką hipnotyzującej, klimatycznej grozy.
Trzeci tom cyklu „Southern Reach”, czyli „Afirmacja” Jeffa VanderMeera, zgrabnie spina wszystkie dotychczasowe wątki i daje odpowiedzi na intrygujące pytania, które zadawaliśmy sobie przy czytaniu poprzednich częścii, czyli „Anihilacji” i „Anomalii”.
„Anomalia”, czyli druga część cyklu „Southern Reach” Jeffa VanderMeera nadal trzyma czytelnika w niepewności i hipnotycznym półśnie, a do tego eskaluje problem Strefy X, ale uchyla przy tym rąbka tajemnicy związanego z jej badaczami oraz latarnikiem. (Tu pisałam o tomie pierwszym, czyli „Anihilacji”).
Ponieważ nie samym fantasy i science fiction głodne wyobraźnie żyją, z chęcią zabrałam się za zupełnie inne literackie danie, czyli klasyczną powieść grozy z 1921 roku – „Zamek Vogelöd” Rudolfa Stratza. Mroczne zamczysko, tajemnicze morderstwo i burzliwe relacje pomiędzy postaciami sprawiły, że była to niezwykle emocjonująca lektura!
Jak wiecie, zawsze z niecierpliwością wypatruję nowych książek Anny Kańtoch, bo cenię ich oryginalność, przepiękny styl i niezwykły klimat. Pod tym względem „Czeluść” zdecydowane nie zawodzi.
„Zaklęcie dla czarownika” Magdaleny Kubasiewicz to czwarty i już ostatni tom cyklu urban fantasy o wiedźmie klątw Jagodzie Wilczek, który przenosi nas między innymi do magicznej wersji Londynu. A jak wypada zakończenie tej historii, dowiecie się z niniejszej recenzji.
Uwielbiam fantastykę za to, jak wiele ma twarzy i że ciągle potrafi mnie czymś zaskoczyć. Tym razem stało się tak w przypadku pionierskiego westernu fantasy „Dziwny Zachód”, książki nieco mniej znanego polskiego autora fantastyki Jarosława Dobrowolskiego. Mam jednak nadzieję, że stanie się bardziej popularny i będzie pisał kolejne książki, bo zdecydowanie ma sporo do zaoferowania odbiorcom szukającym klimatycznej przygody i odrobiny refleksji.
Las ożywionego mitu Roberta Holdstocka to jedna z wyjątkowych, ponadczasowych książek fantasy od pierwszej do ostatniej strony nasączonych tajemnicą i całkowicie angażujących wyobraźnię oraz umysł czytelnika. Nic więc dziwnego, że w 1984 roku dostała nagrodę British Science Fiction Association, a w 1985 World Fantasy Award.
Bezgwiezdne Morze Erin Morgenstern od dawna znajdowało się na mojej chciejliście i wreszcie przyszedł czas na jego przeczytanie. Niesamowity klimat tej powieści szkatułkowej oczarował mnie już od pierwszych stron i z prawdziwą przyjemnością odkrywałam tajemnice nietypowego świata poza tradycyjnymi czasem i przestrzenią, choć niektóre rozwiązania fabularne nie do końca mnie przekonały.
Piranesi Susanny Clarke to prawdziwa czarna perła wśród powieści fantasy – podobnie jak ten niezwykły klejnot rzadka i niepokojąca, a zarazem urzekająca tajemniczym klimatem.
