Dzierżąc Miecz Władzy – „Przeklęta” T. Wheelera

Młodzieżowe fantasy Przeklęta autorstwa Thomasa Wheelera, a zilustrowana przez Franka Millera, prezentuje nam zupełnie nową wersję mitu arturiańskiego, w którego centrum znajduje się szesnastoletnia Nimue oraz dzierżony przez nią Miecz Władzy. W porównaniu do takiego sobie serialu Netfliksa opowieść jest tu bardziej zwarta i logiczna, a książka udała się moim zdaniem lepiej od ekranizacji.

Nieodparty urok Okrągłego Stołu - R. L. Green "Król Artur i Rycerze Okrągłego Stołu"

Król Artur i Rycerze Okrągłego Stołu Rogera Lancelyna Greena to właściwie staruszek książkowy – jego premiera miała bowiem miejsce w 1953 roku. Co zatem sprawia, że warto zapoznać się z tą pozycją tyle lat po pierwotnej publikacji?

Po pierwsze, jak zwykle w wydawnictwie Zysk i S-ka przepiękne, do postawienia jej na półce zachęca kolekcjonerskie wydanie w twardej oprawie. Po drugie, przyciąga sama osoba autora – absolwenta Oksfordu ze specjalizacją w literaturze brytyjskiej, członka słynnej grupy Inklingów, który opublikował własne opracowania wielu mitologii, m. in. greckiej, egipskiej i skandynawskiej, a także biografie pisarzy dziecięcych, a prywatnie był najlepszym przyjacielem C.S. Lewisa. 

 

Odchodząc w mgły

Mimo że Mgły Avalonu zostały napisane przez Marion Zimmer Bradley w 1979 roku, są ciągle uznawane za jedną z najistotniejszych powieści fantasy w historii tego gatunku, a także najoryginalniejszych interpretacji mitu arturiańskiego. To monumentalna, rozdzierająca serce i na wskroś kobieca fantastyka, napisana w starym stylu sag rodzinnych, wobec której nie sposób przejść obojętnie. Wyjątkowe jest w niej również to, że niemal na każdym kroku skłania do przemyśleń, szczególnie na temat miejsca płci pięknej w społeczeństwie, zarówno ze świeckiego jak i religijnego punktu widzenia. Muszę przyznać, że książka wywarła na mnie ogromne wrażenie i znalazła się bardzo wysoko w moich prywatnych notowaniach.

Opowieść zaczyna się od wizyty Taliesina, Merlina Brytanii oraz Viviany, Pani Jeziora u siostry tej ostatniej, czyli Igriany. Mówią jej o przepowiedni – że urodzi władcę, który zjednoczy pod swym berłem wszystkie ziemie, musi jednak w tym celu pojechać na wybory Najwyższego Króla i spodobać się Utherowi, choć jest już zamężna z kimś innym. Wizja mówi rzecz jasna o Arturze, czyli przyrodnim, młodszym bracie Morgiany. A centralną postacią historii jest właśnie ona, zwana czasem Czarodziejką, która odbywszy nauki na wyspie Avalon zostaje kapłanką Bogini. Losy obojga rodzeństwa opisane na przestrzeni kolejnych pięćdziesięciu lat znacznie komplikują się w obliczu m.in. najazdu Saksonów oraz konfliktów zdeterminowanych sług dwóch systemów wierzeń.