„Czerwona Zima” to pięknie wydany debiut Camerona Sullivana, inspirowany francuską legendą z XVIII wieku o niezwykle groźnej bestii nękającej hrabstwo Gévaudan. Znajdziecie tu także sporo innych istot fantasy, jak i rywalizację, akcję oraz szczyptę humoru.
Czy wiecie, że C.L. Moore była nie tylko autorką i współautorką wielu powieści fantastycznych, ale także żoną Henry'ego Kuttnera? Zachęcona tymi faktami, a także obiecującym tytułem, sięgnęłam po „Poranek dnia zagłady”, by przekonać się, czym charakteryzuje się jej twórczość.
„Rozdroże kruków” Andrzeja Sapkowskiego to przyjemna niespodzianka dla fanów wiedźmina. Co w niej znajdziecie i czy warto ją przeczytać? Tego dowiecie się z mojej krótkiej, acz treściwej recenzji. (Prawdę mówiąc, próbowałam napisać minirecenzję, ale tekst na ponad 300 słów nijak się do tej kategorii nie kwalifikuje).
.png)
„Cień bogów” Johna Gwynne'a to pierwszy tom trylogii fantasy „Krwiozaprzysiężeni”, pełnej akcji opowieści osadzonej w inspirowanym Wikingami świecie, który przetrwał wojnę swoich zwierzęcych bóstw.
Pierwszy tom cyklu dark fantasy „Vardari” Siri Petersen zatytułowany „Żelazny wilk” urzekł mnie mrocznym klimatem Náklavu – miasta bram rządzonego przez wiecznych oraz dojrzałą ponad wiek główną bohaterką, łowczynią wilków i wilkowatych – Juvą. A ponieważ w poprzedniej serii tej autorki drugi tom był bardzo udany, spodziewałam się prawdziwych fajerwerków. A jak oceniłam tę powieść, dowiecie się, czytając poniższą recenzję.
„Rękopis Hopkinsa” R.C. Sherriffa to już prawdziwy staruszek wśród klasycznych powieści science fiction, bo został napisany w 1939 roku. Jego głównym tematem jest apokalipsa spowodowana upadkiem Księżyca na Ziemię oraz jej konsekwencje widziane oczami tytułowego Hopkinsa, czyli skromnego brytyjskiego hodowcy drobiu.
„Słowalkiria” Anny Szumacher zamyka humorystyczną trylogię fantasy o autorce, która została wciągnięta przez własny świat i odkrywa jego rozliczne braki oraz niedogodności.
