[recenzja] Katarzyna Rupiewicz „Porté” – Ludzie i cienie

„Porté” Katarzyny Rupiewicz to fantasy, które pod płaszczykiem przygody i intryg ma nam do przekazania coś wartościowego. Znajdziecie tu nieoczekiwanie połączone losy wieśniaka i księcia, dworskie intrygi, a przede wszystkim tajemnicze cienie, których cele mogą wywrócić świat do góry nogami. Wisienką na torcie są tu natomiast refleksje nad oczekiwaniami wobec kobiet i ich rolą w społecznej hierarchii. A co jeszcze czeka Was podczas lektury, dowiecie się, czytając niniejszą recenzję.

[recenzja patronacka] Marcin Moń „Oko bez powieki” – Ludzi trzeba pilnować

Jak wiecie, moja głodna wyobraźnia zawsze szuka czegoś, co ją nasyci: nowych światów, w których jeszcze nikt nie był, zaskakujących historii i trójwymiarowych bohaterów. Tak więc ogromnie mnie cieszy, że znalazłam tak znakomicie skonstruowane uniwersum science fantasy, że z miejsca objęłam je patronatem. A stworzył je nikt inny jak Marcin Moń w swojej debiutanckiej powieści o niepokojącym tytule „Oko bez powieki”.

 

[recenzja] Grzegorz Wielgus „Pieśń zemsty” – Z wiosłem na burzę

W lecie ubiegłego roku zachęcałam Was do sięgnięcia po pierwszą część przygodowej trylogii fantasy „Ostrze Erkal”, zatytułowaną „Pieśń pustyni”, a teraz będę Was gorąco namawiać do przeczytania „Pieśni zemsty”, bo moim zdaniem jest to jedna z najlepszych kontynuacji we współczesnych polskich cyklach fantastycznych.

[recenzja] Brandon Sanderson „Słoneczny Mąż” – Uciekając przed sobą

Brandon Sanderson to obecnie jeden z najlepszych na świecie pisarzy fantasy, na moim blogu nie może więc zabraknąć recenzji jego tajnych projektów, które w Polsce zostały wydane w 2023 roku. Zapraszam do przeczytania pierwszego z trzech wpisów poświęconych właśnie im, a zaczynamy od „Słonecznego Męża”.