W zbiorze „Ziemia i inne światy” Andrzeja Wronki znajdziecie cztery dające do myślenia opowiadania i jedną mikropowieść, które zabiorą Was w przeszłość i przyszłość ludzkości. Wszystkie utwory zaliczyć można do fantastyki naukowej, a łączy je spora doza pesymizmu w kwestii naszego rozwoju oraz możliwości.
Od najmłodszych lat jestem właścicielką głodnej wyobraźni – którą nakarmić mogły tylko Opowieści z Narnii, a potem Diuna, Ziemiomorze, czy Malazańska Księga Poległych. Nic więc dziwnego, że zostałam absolwentką polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, a pracę magisterską poświęciłam czytelniczej definicji fantasy. Na moim blogu znajdziecie recenzje książek fantasy i science fiction, powieści historycznych, a od czasu do czasu także dobrego kryminału. Smacznego czytania!
14 listopada 2026
23 sierpnia 2026
[recenzja] „Fikcja klimatyczna w Polsce” – Jak sobie pościelesz...
Ostatnie dwa sezony letnie dobitnie pokazały nam, że pogoda może zmieniać się bardzo gwałtownie – od dziewiętnastu stopni i deszczu jednego dnia do trzydziestu dwóch i koszmarnego upału kolejnej doby. Tak więc jeśli choć trochę odczuwacie coraz bardziej nieprzewidywalne zmiany aury, „Fikcja klimatyczna w Polsce” wydaje się zbiorem jak najbardziej na czasie. A znajdziecie w nim czternaście opowiadań i jedną mikropowieść, które w większości nie pozostawiają suchej nitki na niefrasobliwej i nieodpowiedzialnej ludzkości, ale dają także iskierkę nadziei.
29 marca 2025
[recenzja patronacka] Marta Sobiecka „Kaori” – Barwy przyszłości
Jaka książka jest idealna dla głodnej wyobraźni? Taka, która jednocześnie zapewnia rozrywkę oraz solidną porcję refleksji. A tak się składa, że oba te elementy zostały smakowicie zaserwowane przez Martę Sobiecką w „Kaori”, wciągającej cyberpunkowej powieści, której tytułową bohaterką jest japońska policjantka z wydziału cyberprzestępczości. I aż trudno mi uwierzyć, że to już mój piętnasty patronat, a zarazem pierwszy, w którego przypadku moja polecajka została wydrukowana na okładce.
22 lutego 2025
[recenzja] Andrzej Miszczak „Impneurium. Sygnały z kosmosu” – Przyszłość 2.0
Gdy w zapowiedziach Wydawnictwa IX zobaczyłam tytuł „Impneurium. Sygnały z kosmosu”, od razu chciałam sprawdzić, co on dokładnie oznacza. I dostałam brawurowo napisaną, inteligentną i cyniczną książkę fantastycznonaukową, która wielokrotnie wyrzucała mnie poza granice czytelniczego komfortu.
27 stycznia 2024
[recenzja patronacka] Magdalena Świerczek-Gryboś „Nieświat” – Przyszłość wśród gwiazd
Bez dwóch zdań „Nieświat” Magdaleny Świerczek-Gryboś to najbardziej wartościowa książka, jaką do tej pory objęłam patronatem. Autorka w pełni wykorzystała potencjał fantastycznonaukowy, którego zalążek krył się w tomie opowiadań „Lew i stalker z grzywą” i brawurowo doprowadziła rozpoczęte w nim wątki do zaskakującego finału. Moim zdaniem to najbardziej wizjonerska, a zarazem klarowna powieść science fiction w jej dorobku i mam nadzieję, że nie tylko ja docenię jej głębię.
23 maja 2023
[recenzja] Marta Sobiecka „Chindōgu” – Pułapki przyszłości
Powieść mozaikowa Chindōgu Marty Sobieckiej jest udaną kontynuacją cyberpunkowego tomu opowiadań Algorytm życia. Znana już czytelnikom policjantka Kaori Nakamura prowadzi kolejne sprawy, w których kluczową rolę odgrywają nowoczesne technologie i ludzie, którzy się nimi posługują w bardziej lub mniej moralny sposób. Nie zabrakło tu oczywiście czysto japońskiego klimatu z wieloma zachwycającymi smaczkami.
10 września 2022
[recenzja] Magdalena Świerczek-Gryboś „Lew i stalker z grzywą” – Jak przeżyć w nieświecie
Lew i stalker z grzywą, najnowsza książka science fiction Magdaleny Świerczek-Gryboś, z pewnością jest warta uwagi, bo autorka wykreowała w niej nie tylko intrygujący świat przyszłości z posiadającymi wiele wad bohaterami, ale przede wszystkim stawia pytania istotne dla całej ludzkości. Znajdziecie tu siedem opowiadań, które wprowadzają nas w uniwersum nieświata, i robią to po prostu znakomicie, bazując na elektryzującej mieszance optymizmu i pesymizmu.






