Wojny makowe Rebekki F. Kuang zajmują ważne miejsce w moim czytelniczym sercu, z niecierpliwością wypatrywałam więc kolejnych utworów spod pióra tej intrygującej autorki. W niniejszej recenzji opisuję, jak wypadła w moich oczach jej najnowsza książka, czyli inspirowany historią kolonialnej Wielkiej Brytanii Babel.
Już dawno z taką niecierpliwością nie czekałam na zwieńczenie żadnej trylogii fantasy tak jak na Płonącego boga autorstwa Rebekki F. Kuang. Byłam niezmiernie ciekawa, jaki finał w okrutnym, ogarniętym wojną świecie Wojen makowych czeka Rin, Kitaja i Nezhę. I muszę przyznać, że ta część robi wrażenie dynamiką, zakresem konfliktu oraz prowadzonych rozważań i zaskakuje finałem. (Jeżeli interesują Was natomiast recenzje pierwszej i drugiej części tej serii, to kliknijcie na te tytuły, by się do nich przenieść: Wojna makowa, Republika Smoka.)
Zabierając się za lekturę serii Rebekki F. Kuang Wojny makowe nie sądziłam, że trafiam na istną perełkę fantasy, i że jej druga część – Republika Smoka będzie tak znakomicie przemyślana i napisana. Po zakończeniu tej emocjonującej powieści zupełnie nie mogę znaleźć sobie miejsca!
Nie będę owijać w bawełnę – od bardzo dawna żadne fantasy nie zachwyciło mnie w takim stopniu, jak zrobiła to Wojna makowa Rebekki F. Kuang. Aż trudno uwierzyć, że tak znakomicie napisana i poprowadzona opowieść to debiut tej autorki, która nad wyraz umiejętnie operuje schematami gatunku, nadając mu nieco mroczny, okrutny charakter. I, co mnie szczególnie cieszy, to dopiero pierwsza część trylogii zatytułowanej Wojny makowe.
