Moc srebra to mój pierwszy
kontakt z Naomi Novik, i od razu bardzo udany, a do sięgnięcia po
jej książkę zachęcił mnie jej reklamowany klimat baśni braci
Grimm. Nie dopatrzycie się tu jednak poszczególnych opowieści z
ich słynnego zbioru, a raczej elementów magicznych połączonych z
realizmem codziennego życia bohaterów oraz śmiertelnie groźnymi
konsekwencjami podejmowanych przez nich decyzji. I z najświeższych wieści – otrzymała właśnie nominację do Nebuli w kategorii najlepsza powieść 2018 roku.
Pierwszą z wprowadzonych postaci jest
szesnastoletnia Mirjem Mandelsztam, córka lokalnego żydowskiego
lichwiarza, w jej ocenie zdecydowanie zbyt łagodnego dla swoich
dłużników. I gdy jej matka zapada na poważną chorobę, a nie ma
za co kupić jej lekarstw i jedzenia, dziewczyna przejmuje rodzinny
interes i z lodem w sercu zbiera wszystkie należności. Zaś druga
bohaterka to Wanda, córka miejscowego pijaczyny, a zarazem starsza
siostra Siergieja i Stepona, która w wyniku działań Mirjem ma
spłacić dług rodziciela swoją pracą. I gdy świeżo upieczona
lichwiarka jedzie do dziadka w mieście Wyżnia i zamienia tam rulony
odzyskanych srebrnych monet na złoto, o jej niezwykłym talencie
dowiaduje się król skrajnie niebezpiecznych istot z magicznej
zimowej krainy zwanych Starzykami, i pewnego dnia podrzuca jej
sakiewkę ze srebrem, by dokonała podobnej zamiany. Mirjem jedzie
zatem do znajomego jubilera, który przetapia kruszec w pierścień,
a następnie sprzedaje go księciu z córką na wydaniu. I tak
poznajemy kolejną istotną bohaterkę, niezbyt urodziwą, ale bystrą
Irinę, która ma moc korzystania ze starzykowego srebra, gdyż jej
pra-prababka została zgwałcona przez przedstawiciela zimowego ludu.
A już wkrótce do włości jej ojca ma przybyć sam car, który nie
wybrał jeszcze żony...
